Navigatie

13-02-18 Een lunch om over te jubelen.

‘Kijk juf, ik heb heerlijke framboosjes mee’ Dit was de exacte tekst van een leerling, vorig jaar. Ik rilde, weet ik nog. Niet omdat ik gruwel van frambozen. Geenszins zelfs. Ik ben dol op frambozen. Maar ik ergerde me al een tijdje aan het meisje met haar rijkelijk gevulde lunchboxje. Elke keer als ze hem opendeed jubelde ze met een irritant hoog stemmetje wat ze allemaal mee had. En dat was best veel. Haar ouders hadden er blijkbaar een sport van gemaakt om hun dochter elke dag te doen geloven dat ze een prinsesje was. Met haar blokjes kaas, stukjes komkommer en roosjes van wortel.

Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom ik me er zo aan ergerde. Het was toch juist liefdevol van die ouders? En een gevarieerde voeding is belangrijk, dus wat deed ik nou moeilijk?

Ik denk dat het komt, omdat ik mezelf bij dit soort jubelmomenten tekort voel schieten als ouder. Ik ben eerlijk gezegd al trots op mezelf als ik ’s ochtends op tijd twee bruine boterhammen in de lunchtrommel van de meiden heb weten te kwakken en ze ook nog in hun schooltas heb gestopt.

Ik heb ‘s ochtends toch helemaal geen tijd om komkommers in de letters van hun naam te snijden?

Het jubelprinsesje werkte me zo op de zenuwen dat ik op een goede dag heel enthousiast terug ging vertellen wat ik in mijn trommel had. ‘Aaaaaaaah, kijk nou eens!!!! Een broodje pindakaas! Met zelfgemaakte korstjes!!’ En ook nog een appel!! Met originele schil. Biologisch, ook nog!!! Wauw, wat zal ik lekker eten vandaag! Hoe jong ze zijn…kinderen begrijpen dat soort cynisme wel hoor. Heb me nooit meer hoeven ergeren ;-)

Maar goed, ik werd gestraft voor mijn zeer onvolwassen gedrag.

Nog geen week later kwam Emma thuis uit school en zei: ‘De mama van L.  schilt wél altijd haar appeltje en snijdt ze in kleine stukjes. En zij heeft niet altijd een broodje met kipfilet mee. Maar ook wel eens worteltjes en rozijntjes’

Stilte.

‘Dus’.

Volgens mij kunnen alle ouders nu invullen wat er na de ‘dus’ komt.

Of ik dus als de wiedeweerga ook even een gevarieerde lunch in elkaar wilde gaan draaien elke ochtend. Aldus mijn eigenste prinses.

Ik zag mijn geest al dwalen. Al dat snijwerk zou me minstens een kwartier extra kosten elke ochtend. En tijd is goud. Tenminste, mijn tijd in bed ’s ochtends.

Ik besloot het dus anders aan te gaan pakken.

In plaats van mezelf tot lunchboxvuller te bombarderen heb ik een nieuwe lunchbox gekocht voor Emma. Een lunchbox met allemaal vakjes waar je lekkere dingen in kan doen. Dezelfde lunchbox als haar vriendinnetje en het jubelprinsesje. Voorwaarde was dat ze hem dan zelf zou vullen elke ochtend. We hadden een deal, mijn dochter en ik.

En geloof me, die box nodigt je vanzelf uit om gevarieerd te lunchen. Want als je lunchbox zoveel vakjes heeft, dan stop je er  echt niet alleen een broodje kipfilet in, dat staat een beetje knullig ;-)

Vervolgens heb ik Emma de volledige regie gegeven voor het vullen van haar box. Er is genoeg in huis om uit te kiezen. (En ze zal vast geen vakje vullen met kattenbrokjes vermoed ik zo) Zij staat vroeg op en mijn kwartiertje blijft gehandhaafd. Sterker nog, ik heb er een kwartiertje bijgekregen, omdat ze nu zelf haar lunch samenstelt.

Een win-win situatie, toch?

 

 

 

Volg de verhalen van Monique op https://huizeweltevree.wordpress.com/​

Bestelinfo

  • Levertijd 2-3 werkdagen
  • Verzendkosten NL 3,95 BE 8,95
  • Gratis verzending NL >40,- BE >80.-
  • 14 dagen op zicht
  • Niet goed geld terug
  • Gratis cadeauservice

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden
  • webkeurmerk
  • betaalwijze voordehap
  • Emota
© 2011 - 2018 Voordehap | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel