13-03-18 De laatste lunch van het schooljaar

Elk jaar ga ik in de laatste week van het schooljaar op donderdag met mijn klas lunchen in het park. De ene keer maken alle ouders allemaal iets voor de lunch (net zoals voor het kerstdiner en paasontbijt), een andere keer vraag ik ze om het eigen lunchtrommeltje van hun kind te vullen met zijn of haar lekkerste lunch. Ik kan je zeggen dat ik al heel wat lunchtrommels voorbij heb zien komen, met als absolute hoogtepunt het meisje dat als een soort Duracell konijntje door het park rende, omdat haar moeder sushi in haar trommeltje had gestopt.

Als extra verrassing vraag ik de ouders dan om een briefje te schrijven voor hun kind met daarop een lieve boodschap.

Het is zo’n fijn genietmoment deze lunch! Die gespannen koppies als de kinderen hun broodtrommeltje opendoen en zien dat er een briefje bij zit. Wat is er leuker dan een kind te horen voorlezen dat zijn ouders trots op hem zijn. Vooraf check ik altijd wel of alle kinderen wat hebben. Voor de kinderen wiens ouders het vergeten zijn, maak ik zelf een briefje. Niets vervelender voor een kind, om een uitzondering te zijn namelijk. En ik begrijp als werkende moeder als geen ander dat er wel eens wat kan gebeuren waardoor je als ouders iets vergeet. Vooral ’s ochtends ;-)

Ik deed toen de oudste kinderen wat jonger waren ook af en toe zo’n briefje in de lunchbox van de kinderen en zij vonden het ook altijd erg leuk.

Vroeger dan he…nu haal ik het niet meer in mijn hoofd, want mijn pubers vinden het vast heel gênant.  Nu hebben zij ook geen lunchbox meer (tot mijn grote ergernis) en zijn ze vaak al op weg naar school, voordat ik überhaupt ook maar denk aan ontbijten.

Ik zag laatst op internet kaartjes die je als ouder in het lunchtrommeltje kunt stoppen (broodtrommelliefde). Echt heel leuk.

Dan worden je briefjes ook niet zo ranzig, want deze kaartjes zijn gelamineerd. En hiermee voorkom je ook dat je miscommunicatie krijgt, omdat bepaalde letters zijn weggevlekt (Ik ou heel er veel an j)

Want dat kreeg ik standaard te horen op de vraag of ze hun briefje nog hadden gevonden: ‘Ja, heel lief van je hoor, maar hij zat wel helemaal onder de boter/pindakaas/hagelslag/kaas’. Net naargelang ze die dag op brood hadden.
Misschien leuk om die kaartjes eens aan te schaffen voor Emma en Evi en de lunch van mijn kroost weer eens te voorzien van wat stevige one liners.

Daar hadden de ouders van mijn klas trouwens toch echt iets beter over nagedacht. Ik zag bij heel veel kinderen een trommeltje met twee lagen! Hun briefjes lagen keurig onder de eerste laag, schoon te wachten om gelezen te worden.

Het is maar net waar je op let bij het aanschaffen van een lunchbox.  De ouders van mijn klas hebben hem vast gekocht om ervoor te zorgen dat hun kind een gezonde lunch meekrijgt. Ik zag vooral het ‘schone briefjescompartiment’.

Nu nog kiezen tussen een nieuwe lunchtrommel of die leuke kaartjes. Keuzes, keuzes…

Wat kies jij?

Volg de verhalen van Monique op https://huizeweltevree.wordpress.com/​

© 2011 - 2020 Voordehap | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel